காங்கோ மக்களாட்சிக் குடியரசில் பரவி வரும் எபோலா நோய்த்தொற்று, வரலாற்றிலேயே இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு மிக அதிவேகமாகப் பரவி பெரும் சுகாதார அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கடந்த மே மாதத்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்ட இந்தத் தொற்று, ஆகஸ்ட் மாதத் தொடக்கத்திற்குள் 4,000-க்கும் மேற்பட்ட மனிதர்களைக் தாக்கியுள்ளதோடு, 1,850-க்கும் அதிகமான உயிர்களைப் பறித்துள்ளது.
வழக்கமாகப் பரவும் ‘ஜாயர்’ வகை எபோலா வைரஸுக்குத் தடுப்பூசிகளும் முறையான சிகிச்சைகளும் பயன்பாட்டில் உள்ள நிலையில், தற்போது காங்கோவில் பரவி வரும் ‘பந்தாபுக்யோ’ எனும் அபூர்வ வகை வைரஸுக்கு இதுவரை அங்கீகரிக்கப்பட்ட தடுப்பூசிகளோ உறுதியான சிகிச்சைகளோ கண்டுபிடித்து நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. இதுவே தற்போதைய பாதிப்பு அதிகரிப்பிற்கு முதன்மை காரணியாக உருவெடுத்துள்ளது.
ஆய்வுகளின்படி, இந்த நோய் மே மாதத்தில் உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிக்கப்படுவதற்கு முன்பே, கடந்த ஜனவரி மாதத்திலிருந்தே மகாங்வாலு பகுதியில் பரவத் தொடங்கியுள்ளது. தொடக்கக் காலத்தில் இந்த பாதிப்புகளைப் ‘பெரிட்டோனிடிஸ்’ நோய் எனக் தவறாகக் கணித்ததாலும், சரியான பரிசோதனை கருவிகளைப் பயன்படுத்தாததாலும் ஆரம்ப நிலையிலேயே நோய் பரவலைக் கட்டுப்படுத்தும் வாய்ப்பு கை நழுவிப் போனது.
தற்போது புதிதாகத் தொற்றால் பாதிக்கப்படுபவர்களில் சுமார் 80 சதவீதம் பேர் ஏற்கனவே கண்டறியப்பட்ட தொடர்புகளின் பட்டியலில் இல்லாதவர்கள் என்பதால், வைரஸ் சமூகப் பரவலாக மாறியிருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. போதிய நிதி மற்றும் வசதிகள் இல்லாத காரணத்தால் நோயாளிகளின் தொடர்புகளைக் கண்டறியும் சுகாதாரக் குழுவினர் கடுமையாகத் திணறி வருகின்றனர். உலக சுகாதார அமைப்பிற்குத் தேவையான நிதியில் பாதிகூட இன்னும் கிடைக்காத நிலையும், அமெரிக்க உதவி நிறுவனமான USAID உள்ளிட்ட சர்வதேச அமைப்புகளின் நிதி வெட்டுக்களும் இங்குள்ள சுகாதாரப் பணியாளர்களின் செயல்பாட்டைப் பெருமளவில் முடக்கியுள்ளன.
இதனுடன் காங்கோவின் கிழக்குப் பகுதியில் பல ஆண்டுகளாகத் தொடரும் ஆயுதமேந்திய ராணுவ மோதல்களும் வன்முறைகளும் மருத்துவக் குழுக்கள் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்குச் செல்வதைத் தடுத்து வருகின்றன. மருத்துவமனைகள் மீதான தாக்குதல்களும், சுகாதார அமைப்புகளின் மீது மக்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள நம்பிக்கையின்மையும் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கியுள்ளன.
மேலும், இட்டூரி மாகாணத்தில் உள்ள அகதிகள் முகாம்களில் நிலவும் அதிக மக்கள் அடர்த்தி, வணிகப் பாதையிலான மக்களின் இடப்பெயர்வு மற்றும் உள்ளூர் பாரம்பரிய இறுதிச்சடங்கு முறைகள் ஆகியவை வைரஸ் மேலும் அதிவேகமாகப் பரவ வழிகோலியுள்ளன. இந்நிலைமை உலக நாடுகளுக்கு ஒரு முக்கிய பொது சுகாதார எச்சரிக்கையாக மாறியுள்ளது.
